สถานที่ประวัติศาสตร์คือสถานที่ที่ชาวอเมริกันเรียนรู้ว่าพวกเขาเป็นใคร

(SeaPRwire) –   ไม่กี่ปีหลังจากวิชา “Western Civilization” (อารยธรรมตะวันตก) ทำให้ฉันเปลี่ยนแผนจากโรงเรียนกฎหมายไปเรียนปริญญาเอก ผู้อำนวยการของฉัน—Karl Weintraub ซึ่งเป็นตำนานของ University of Chicago ที่การสอนของเขาได้แรงบันดาลใจเราหลายรุ่นให้ยืนคอยตลอดคืนเพื่อขอที่ในชั้นเรียนของเขา—เขียนจดหมายถึงสิ่งที่เขาต้องการให้นักเรียนเรียนรู้ ฉันอ่านจดหมายของเขาในปี 1986 อีกครั้งเมื่อเร็วๆ นี้และพบว่ามีความสอดคล้องกับข้อถกเถียงปัจจุบันเกี่ยวกับอดีตแห่งชาติของเรา คำของ Mr. Weintraub เกี่ยวกับการสอนประวัติศาสตร์ชี้แจงว่าทำไมชาวอเมริกันทุกคนมีส่วนได้ส่วนเสียในสิ่งที่เกิดขึ้นที่สถานที่ประวัติศาสตร์แห่งชาติของเรา

ในชั้นเรียน Mr. Weintraub เขียนว่าเขาได้ลงทุนตัวเองในการเล่าเรื่องราวของมนุษย์เกี่ยวกับความปรารถนา ความกลัว และความสำเร็จ: “การสอนทุกแบบ ไม่ว่าจะเป็นปริญญาตรีหรือปริญญาโท ดูเหมือนจะทำให้ฉันเผชิญกับช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกอยากร้องดังอย่างกะทันหันบ่อยมาก: ‘โอ้พระเจ้า นักเรียนที่รักของฉัน ทำไมคุณไม่เห็นว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องจริงๆ จริงๆ มักเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่ของบุคคลเหล่านั้น—ผู้ชายและผู้หญิงในประวัติศาสตร์ที่คุณกำลังมองหา หรือควรจะมองหา!’”

Mr. Weintraub กำลังเตือนฉัน—ผู้ที่ต้องการเป็นอาจารย์—ว่าการวิเคราะห์ผู้ที่ตายไปไม่เพียงพอ แม้ว่าคุณจะเคารพช่องว่างระหว่างเวลาของพวกเขากับปัจจุบัน คุณก็ต้องมองดูผ่านสายตาของพวกเขา

สถานที่ประวัติศาสตร์สามารถนำประสบการณ์นี้ไปให้ชาวอเมริกันทุกคน แต่สถานที่เหล่านี้ตอนนี้อยู่ในอันตราย ในอุทยานแห่งชาติทั่วประเทศ , โดยไม่มีคำอธิบายหลายครั้ง งานจัดแสดง (exhibits) ที่ช่วยให้เราเห็นผ่านสายตาของคนที่อาศัยอยู่ในโลกที่แตกต่างจากของเรา ใน Philadelphia เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นและองค์กร . ชาวอเมริกันทุกคนมีส่วนได้ส่วนเสียในผลลัพธ์

สถานที่ประวัติศาสตร์แห่งชาติเป็นห้องเรียนเปิดของอเมริกา—สถานที่ที่คนจากทุก zip code ยืนบนพื้นที่ที่เก็บเรื่องราวของผู้ที่เราเสียชีวิต ที่นั่น เราเรียนรู้วิธีจินตนาการตัวเองเข้าไปในชีวิตที่แตกต่างอย่างรุนแรงและมีหลายด้าน: a ที่ต่อสู้ที่ the . ชาวประมงจากแคลิฟอร์เนียที่ถูกกักขังที่ the . ลูกสาวที่มีอายุเกินเก้าสิบปีของแพทย์ที่เกิดในสภาพทาส ยินดีต้อนรับการเปิดของ the .

ห้องเรียนมหาวิทยาลัยไม่กี่แห่งที่สามารถเปรียบเทียบได้ เยี่ยม the และคุณจะเดินในที่ที่ชาวอเมริกันที่ม견 точки зренияที่ขัดแย้งกันอย่างชัดเจนและบางครั้งเป็นที่เกลียดชังได้ใช้สิทธิ์ในรัฐบท Amendment แรกของเราเป็นเวลามากกว่าหนึ่งศตวรรษ ที่ the คุณสามารถยืนในอพาร์ทเมนท์ที่ชาวอพยพหลายรุ่นได้ช่วยสร้างเศรษฐกิจ แขวง และวัฒนธรรมของนิวยอร์ก

ไปที่ และคุณจะเดินผ่านที่อยู่อาศัยของผู้ที่ถูกทาสในครอบครัวของ George Washington ก่อนที่คุณจะเห็น the ซึ่งหลังจากได้เขียนคำจาก Leviticus มาแล้วแปดสิบปี: “ประกาศเสรีภาพไปทั่วทุกที่ในแผ่นดินให้กับผู้อาศัยทุกคน”

Dwight Pitcaithley ซึ่งเป็น Chief Historian سابقของ National Park Service : “ความขัดแย้งในการก่อตั้งประเทศระหว่างเสรีภาพและทาสภัณฑ์จะกลายเป็นสิ่งที่สัมผัสได้เมื่อใครบางคนเดินผ่านที่อยู่อาศัยของทาสเมื่อเข้าไปในสถานที่บูชาของสัญลักษณ์สำคัญของการเคลื่อนไหวยกเลิกทาสภัณฑ์…. วิธีไหนที่ดีกว่าในการสร้างบริบทประวัติศาสตร์ที่เหมาะสมสำหรับการเข้าใจ Liberty Bell กว่าการพูดเกี่ยวกับสถาบันของทาสภัณฑ์?”

ถ้ามีข้อมูลพื้นหลัง ผู้เยี่ยมชมสามารถจินตนาการโลกผ่านสายตาของบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ abolitionist นายพลสงครามปฏิวัติที่กลายเป็นประธานาธิบดีคนแรกของเรา และชาวเวอร์จิเนียที่ถูกทาสซึ่งได้ยึดเสรีภาพของเธอจากประธานาธิบดีคนนั้นในวันเดียว

ทุกคนสมควรได้รับประสบการณ์แบบที่ Pitcaithley อธิบาย ไม่มีใครสามารถได้รับมันเมื่อเจ้าหน้าที่รัฐบาลลบเรื่องราวที่สถานที่ประวัติศาสตร์เก็บอยู่โดยเลือกสรร

ไม่มีใครได้รับประโยชน์เมื่อการวิจัยที่กำลังดำเนินอยู่ถูกขัดขวางหรืองานจัดแสดงที่ท้าทายถูกลบออก ผู้เยี่ยมชมสถานที่ที่ Independence Park ถูกหลอกลวงเมื่อพวกเขา ที่ช่วยให้เราจินตนาการตัวเองในชีวิตของผู้ที่อาศัยและทำงานที่นั่น การลบงานจัดแสดงเหล่านี้ ดังที่ U.S. District Judge Cynthia M. Rufe ระบุในความเห็นล่าสุดของเธอที่สั่งให้ National Park Service 복원พวกมัน เทียบเท่ากับ “.” งานจัดแสดงเกี่ยวกับประวัติของทาสภัณฑ์ที่ President’s House ใน Philadelphia เป็น .

การมองโลกผ่านสายตาของผู้ที่ตายไปต้องใช้ความอ่อนน้อมและความกล้าหาญ ความอ่อนน้อม เพราะไม่ว่าเราจะรู้อะไรมากแค่ไหน ก็ยังมีอะไรอื่นให้เรียนรู้เสมอ และความกล้าหาญ เพราะเราจะค้นพบความจริงที่ไม่สบายใจ ทั้งเกี่ยวกับอดีตและเกี่ยวกับตัวเราเอง

ฉันเรียนรู้มากในชั้นเรียนของ Mr. Weintraub เกี่ยวกับอารยธรรมตะวันตก เขาพูดด้วยความรีบด่วนที่น่าจดจำเมื่อเขาต้องการให้เราเข้าใจความจริงที่ยากลำบาก ชาวอาเธนส์ได้สนุกกับประชาธิปไตยที่บ้านในขณะที่อนุญาตการยึดครองที่โหดร้ายในต่างประเทศ การต่อสู้เพื่อฝรั่งเศสที่เป็นอิสลิตาริยมอย่างสมบูรณ์สามารถนำไปสู่การกระทำที่โหดร้ายที่ไม่สามารถปฏิเสธได้ การยึดมั่นในสันติภาพสามารถนำไปสู่การสังหารหมู่ การที่อุดมการณ์ของเสรีภาพมนุษย์สากลที่เป็นแรงบันดาลใจสามารถปรากฏขึ้นบนหลังของมนุษย์ที่ถูกทาส สองข้อเท็จจริงที่ขัดแย้งกันสามารถเป็นจริงได้และเรา ทุกคน มีความอ่อนไหวต่อความหยิ่งอวดและการเหตุผลเพื่อประโยชน์ของตัวเอง

จากมุมมองของ Mr. Weintraub การป้องกันดีที่สุดของเรา ความหวังดีที่สุดของเรา คือการเรียนรู้ว่าเรามาจากไหน

มนุษย์ Toni Morrison เขียนในชุดบทความของเธอ ว่า “เป็นผู้อาศัยที่มีศีลธรรมของโลก การปฏิเสธสิ่งนี้ โดยไม่คำนึงถึงความพยายามอ่อนแอของเราในการปฏิบัติตามมัน คือการนอนอยู่ในคุก” ถ้าฉันอ่าน Morrison ถูกต้อง สถานะของเราในฐานะคนที่มีศีลธรรมมาจากความสามารถ—อย่างหนึ่งที่เราแทบไม่ใช้—“การโปรเจกต์ การเป็นคนอื่น การจินตนาการเธอหรือเขา”

สถานที่ประวัติศาสตร์แห่งชาติเลี้ยงดูความสามารถนี้ในขนาดที่ไม่มีหลายสถาบันสามารถเปรียบเทียบได้ พวกเขาให้โอกาสแก่เรา ซ้ำแล้วซ้ำอีก เพื่อจินตนาการตัวเองในชีวิตของคนอื่น

เป็นหน้าที่ของเรา ชาวอเมริกัน ที่จะทำให้แน่ใจว่าสถานที่ที่มีความหมายเหล่านี้สามารถทำสิ่งนั้นได้ฟรี ทั้งในปัจจุบันและในอนาคต