ความเสี่ยงจากการเป้าหมายโรงงานแยกเกลือน้ำในภูมิภาคอ่าว

(SeaPRwire) –   ขณะที่สงครามในอิหร่านดำเนินเข้าสู่สัปดาห์ที่ห้า ประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ได้เตือนว่า หากไม่มีข้อตกลงที่จะเปิดช่องแคบฮอร์มุซในเร็วๆ นี้ สหรัฐฯ อาจยกระดับการโจมตี โดยมุ่งเป้าไปที่โครงสร้างพื้นฐานพลเรือนที่สำคัญในประเทศ

ในโพสต์บน Truth Social ประธานาธิบดีกล่าวเมื่อวันจันทร์ว่า หากไม่มีข้อตกลง สหรัฐฯ จะ “สรุปการ ‘พัก’ อันแสนสุขของเราในอิหร่านด้วยการระเบิดและทำลายล้างโรงไฟฟ้าทั้งหมด บ่อน้ำมัน และเกาะคาร์ก (และอาจรวมถึงโรงงานผลิตน้ำจืดทั้งหมด!) ซึ่งเราได้ ‘แตะต้อง’ ไว้โดยเจตนา”

ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า การมุ่งเป้าไปที่โครงสร้างพื้นฐาน โดยเฉพาะโรงงานผลิตน้ำจืดที่รับผิดชอบในการจัดหาน้ำดื่มให้กับพลเรือน อาจเป็นแนวรบใหม่ที่อันตรายในการทำสงคราม

โรงงานผลิตน้ำจืดทำหน้าที่อะไร?

โรงงานผลิตน้ำจืดเปลี่ยนน้ำทะเลให้เป็นน้ำจืด โดยกำจัดเกลือและแร่ธาตุอื่นๆ ผ่านกระบวนการที่เรียกว่า Reverse Osmosis มักใช้เพื่อผลิตน้ำดื่ม หรือจัดหาน้ำที่เหมาะสมสำหรับการชลประทานและการใช้งานทางอุตสาหกรรม

“บางส่วนของโลกอาจไม่มี [น้ำดื่ม] เพียงพอ แต่ส่วนเหล่านั้นของโลกก็อาจสามารถเข้าถึงมหาสมุทรหรือน้ำกร่อยได้” Auroop Ganguly ศาสตราจารย์ที่ Northeastern University ซึ่งงานวิจัยของเขามุ่งเน้นไปที่ความยืดหยุ่นของโครงสร้างพื้นฐานในด้านความยั่งยืนและความมั่นคง กล่าว

ประเทศใดมีโรงงานผลิตน้ำจืด?

หลายประเทศ ตั้งแต่หมู่เกาะมัลดีฟส์ไปจนถึงบาฮามาสและมอลตา พึ่งพาการผลิตน้ำจืดเพื่อตอบสนองความต้องการน้ำบางส่วนหรือทั้งหมด ภูมิภาคอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งมีสภาพอากาศแบบทะเลทราย เป็นหนึ่งในพื้นที่ที่ขาดแคลนน้ำมากที่สุดในโลก รัฐทั้งหก ซึ่งรวมถึงบาห์เรน คูเวต โอมาน กาตาร์ ซาอุดีอาระเบราระเบีย และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ใช้การผลิตน้ำจืดเพื่อจัดหาน้ำให้กับประชากรรวม 62 ล้านคน

หากสงครามทวีความรุนแรงขึ้น ความเสียหายต่อโรงงานผลิตน้ำจืดอาจเป็นอันตรายต่อประเทศเหล่านั้น ทำให้พวกเขาไม่สามารถจัดหาน้ำดื่มจืดให้กับผู้อยู่อาศัยได้

โรงงานผลิตน้ำจืดในคูเวตและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ได้รับความเสียหายทางอ้อมจากการโจมตีด้วยขีปนาวุธและโดรนในช่วงต้นของความขัดแย้ง ในขณะที่โรงงานในบาห์เรนและอิหร่านมีรายงานว่าถูกโจมตีโดยเจตนา

ในเดือนมีนาคม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอิหร่าน Abbas Araghchi กล่าวหาว่าสหรัฐฯ ทิ้งระเบิดโรงงานผลิตน้ำจืดที่จัดหาน้ำให้กับ 30 หมู่บ้าน แม้ว่ารัฐบาลสหรัฐฯ จะปฏิเสธความรับผิดชอบก็ตาม มีรายงานว่าอิหร่านโจมตีโรงงานผลิตน้ำจืดในบาห์เรน (อิหร่านอ้างว่าอิสราเอลอยู่เบื้องหลังการโจมตี)

อิหร่านพึ่งพาโรงงานผลิตน้ำจืดหรือไม่?

ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า อิหร่านไม่ได้พึ่งพาการผลิตน้ำจืดมากเท่ากับประเทศอื่นๆ ในภูมิภาค อย่างไรก็ตาม ก่อนที่สงครามจะปะทุขึ้น ประเทศก็ประสบปัญหาการขาดแคลนน้ำอยู่แล้วเนื่องจากภัยแล้ง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และการจัดการทรัพยากรน้ำที่ผิดพลาด

Ganguly เตือนว่า ความสำคัญของโรงงานผลิตน้ำจืดจะยิ่งทวีความสำคัญมากขึ้นกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ “ด้วยภัยแล้ง การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ การขยายตัวของเมือง การเติบโตของประชากร สิ่งต่างๆ กำลังแย่ลงในแง่ของการเข้าถึงน้ำในส่วนอื่นๆ ของอิหร่านเช่นกัน การพึ่งพา [โรงงานผลิตน้ำจืด] นั้นน้อยลง แต่กำลังเพิ่มขึ้น” เขากล่าว “หนึ่งในประเด็นที่สำคัญที่สุด หากไม่ใช่ประเด็นที่สำคัญที่สุดในตะวันออกกลาง คือจะทำอย่างไรเกี่ยวกับน้ำ?”

นี่เป็นประเด็นที่คุกรุ่นมานาน แต่การโจมตีโรงงานผลิตน้ำจืดในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียเพิ่มเติมอาจทำให้ปัญหาการขาดแคลนน้ำของภูมิภาคเป็นสิ่งที่ไม่อาจเพิกเฉยได้ Matin Mirramezani ผู้จัดการโครงการของ Stanford University’s Iran 2040 project กล่าวว่า “หากคุณขัดขวางโรงงานผลิตน้ำจืดในประเทศแถบนั้น ผู้คนหลายล้านคนอาจต้องย้ายถิ่นฐาน ในขณะที่ในอิหร่าน คุณไม่มีการหยุดชะงักในลักษณะนั้น” “ปัญหาเป็นระยะยาวกว่า [สำหรับอิหร่าน] ในขณะที่ในประเทศแถบนั้น ปัญหาจะวิกฤตกว่ามาก และระยะสั้นกว่ามาก”

ทำไมการมุ่งเป้าไปที่โรงงานผลิตน้ำจืดในช่วงสงครามจึงมีความสำคัญ?

การมุ่งเป้าไปที่โครงสร้างพื้นฐานพลเรือนอาจถือเป็นอาชญากรรมสงครามตามอนุสัญญาเจนีวา

แม้ว่าการโจมตีโรงงานผลิตน้ำจืดของอิหร่านโดยสหรัฐฯ อาจไม่มีผลกระทบมากนักต่ออุปทานน้ำของประเทศ แต่ภัยอันตรายที่ใหญ่กว่าจะเกิดขึ้นหากอิหร่านตอบโต้ด้วยการโจมตีโรงงานผลิตน้ำจืดในภูมิภาคอ่าวเปอร์เซีย ซึ่งอาจส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อการเข้าถึงน้ำในประเทศเพื่อนบ้าน

การทำให้การโจมตีโครงสร้างพื้นฐานพลเรือนเป็นเรื่องปกติก็เป็นการสร้างบรรทัดฐานที่อันตรายเช่นกัน Ganguly กล่าวว่า “เมื่อมันโอเคสำหรับประเทศหนึ่งที่จะทำเช่นนั้น เช่น สหรัฐอเมริกา มันก็โอเคสำหรับอิหร่านที่จะทำเช่นนั้นกับประเทศอื่นใดที่พวกเขาเห็นว่าเป็นภัยคุกคาม และในสงครามในอนาคต มันก็โอเค” “คนธรรมดานี่แหละที่จะต้องทนทุกข์ทรมาน สิ่งนี้มีศักยภาพที่จะก่อให้เกิดความวุ่นวายอย่างมหาศาล ซึ่งจะไม่จำกัดอยู่เพียงแค่พรมแดนของประเทศใดประเทศหนึ่ง”